Robert, hoe kijk jij terug op de afgelopen periode?
“Elf jaar geleden waren we nog zoekende: hoe positioneren we ons als ROAZ? Welke rol heeft Netwerk Acute Zorg Brabant daarin? Inmiddels staat er een professioneel netwerk met een sterke positie in de regio. Daar mogen we echt trots op zijn. Wat ik bijzonder vind, is dat het ROAZ echt van iedereen is geworden. Niet van één ziekenhuis of één organisatie. Juist doordat NAZB zich onafhankelijk en neutraal heeft opgesteld, ontstond vertrouwen. Dat is ontzettend belangrijk in de acute zorg.”
Wat maakt de samenwerking in Brabant volgens jou bijzonder?
“Het snelle schakelen en het vertrouwen. In Brabant helpen we eerst, daarna praten we verder. Tijdens een crisis zoals corona of de grieppandemie, merk je pas echt hoe belangrijk dat is. Mensen weten elkaar snel te vinden. Even bellen, overleggen, meedenken. Dat gebeurt heel laagdrempelig. Je hoeft elkaar niets uit te leggen, omdat er al relaties zijn opgebouwd buiten crisismomenten om. Dat luisterende oor, ergens snel terecht kunnen, samen oplossingen zoeken: dat is echt de kracht van ROAZ Brabant.”
Tijdens corona werd landelijk naar Brabant gekeken. Waar kwam dat door, denk jij?
“Omdat we op basis van vertrouwen out-of-the-box durfden te denken én te handelen. We hadden bijvoorbeeld geen MICU’s beschikbaar om patiënten te vervoeren. Dan ga je samen met de RAV creatief nadenken. We bouwden zuurstof in ambulances en anesthesisten van de ziekenhuizen reden mee op de ambulance. Dat soort oplossingen ontstond doordat mensen elkaar gewoon belden en samen verantwoordelijkheid namen.”
Hoe zie je de ontwikkeling van het ROAZ in bredere zin?
“We hebben enorme stappen gezet. De acute zorg kent veel regels en verschillende belangen. Toch zie je dat steeds meer partijen aansluiten en samenwerken op alle niveaus. De betrokkenheid van bijvoorbeeld de VVT en de verloskunde is enorm gegroeid. Dat maakt het netwerk sterker. Ook het uitwisselen van personeel tussen ziekenhuizen en tussen ziekenhuizen en de RAV is bijzonder. Op dit moment werken er al 28 verpleegkundigen regionaal samen. Dat gebeurt bijna nergens in Nederland.
Het NAZB speelt daarin een belangrijke rol. Complimenten daarvoor. NAZB heeft echt die onafhankelijke sleutelrol gepakt. Faciliteren zonder partners de les te lezen. Professioneel organiseren, partijen verbinden en zorgen dat mensen elkaar vinden. Ik heb zelf ook altijd geprobeerd om vanuit het ziekenhuis die neutrale houding uit te dragen. Niet alleen kijken naar je eigen organisatie, maar naar de regio als geheel.”
Waar ben je het meest trots op?
“Vooral op wat we samen hebben opgebouwd in Brabant. Tijdens de coronaperiode zag je pas echt hoe sterk het netwerk is. Natuurlijk was dat geen leuke tijd, maar als je dan midden in zo’n crisis zit, is het bijzonder om te zien wat mensen samen voor elkaar krijgen. Iedereen stond klaar om elkaar te helpen en er werd ongelooflijk snel geschakeld. Daar mogen we in Brabant echt trots op zijn.
Ik heb enorm genoten van die jaren binnen het ROAZ. Als mensen vroegen wat ik deed, zei ik altijd bewust: ‘Ik ben manager zorg én voorzitter van het tactisch ROAZ.’ Die rol vond ik belangrijk en de verantwoordelijkheid die daarbij hoorde, nam ik altijd serieus. In mijn nieuwe functie zal het weer even zoeken zijn. Maar de ervaringen die ik hier heb opgedaan, neem ik absoluut mee. Ik hoop van harte dat mijn opvolger datzelfde plezier en diezelfde betrokkenheid gaat ervaren.”
Robert, dank je wel voor elf jaar inzet en samenwerking binnen ROAZ Brabant. We wensen je veel succes en werkplezier bij het CWZ.